អលង្ករណ៍

Noun decoration, ornament, jewelry; regalia

បា. សំ. (ន.) (អលង្ករណ; អលំ–) គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់តាក់តែងខ្លួន (មានចិញ្ចៀន, កង, ខ្សែដៃ, ខ្សែខ្លួន ជាដើម) : ព្រះមហាក្សត្រិយ៍ទ្រង់តែងព្រះអង្គដោយអលង្ករណ៍ដ៏បវរអន័គ្ឃ ... (ប្រើពាក្យ អលង្ការ ក៏បាន) ។