ស្រោក

Adjective to be fragile, brittle, very crisp, breakable

Noun kind of temporary container made of twigs or small pieces of wood, used to carry fruit collected in the forest (dial. ស្រោប )

Verb to flood with water

Adverb approvingly, in accord; unanimously (of consent, agreement); simultaneously, in step (of movement)

Interjection sound produced by walking on crisp objects such as dry leaves

Interjection sound of marching feet

១ (ន.) ប្រដាប់ក្រងដោយចម្រៀកកូនឈើ ឬឫស្សីជាដើម មានសណ្ឋានច្រឡោ សម្រាប់ដាក់ផ្លែឈើដែលបេះបានក្នុងព្រៃ : ផ្លែមាក់ប្រាងមួយស្រោក (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ស្រោប) ។ ២ (កិ. វិ.) ស្រុះគ្នាជាឯកប្បហារ: ស្ទុះស្រោកឡើងព្រមគ្នា, ពួកទាហានដើរស្រោកចុះស្រោកឡើង ។ គុ. ស្រួយខ្លាំងងាយកាច់, ងាយច្របាច់ជាដើម (ខ្ញោក) : ស្រួយស្រោក ។ ឧ. សូរឮដោយជាន់លើវត្ថុស្រួយមានស្លឹកឈើទុំៗ ជាដើម (សូរឮ ប្រោក) , ឬសូរឮដោយមនុស្សច្រើននាក់ ដើរបោះជំហានព្រមៗគ្នា : ដើរជាន់ស្លឹកឈើស្រោកៗ ។