ស្រួយ

Adjective to be crisp, brittle, fragile, delicate; breakable, friable; (of sounds) to be high-pitched and clear

Noun kind of blood-sucking insect (commonly found on oxen)

Adjective not overcooked (of rice)

Noun verso (of a page of a satra on which the page number occurs; the blank recto is called ស្វិត )

Adjective to be crisp, brittle, fragile, delicate; breakable, friable

១ (គុ.) ដែលមិនស្វិត ងាយបាក់, ងាយបែក, ងាយឆែបឆា, ងាយខ្ទេច : វត្ថុស្រួយ ឬ របស់ស្រួយ ។ ដែលមិនល្វន់, មិនរឹង : បាយស្រួយ ។ ស្រួយខ្ញោក ស្រួយខ្លាំង ។ ស្រួយស្រឹង ស្រួយព្រោះអស់សម្ងួត ។ ស្រួយស្រឹប ស្រួយទំពាឮក្រឹបៗ ។ ស្រួយស្រែស (ម. ព. ស្រែស) ។ ពាក្យស្រួយ ពាក្យដែលមានអក្សរ រ ប្រកបឬពាក្យដែលមាន រេផៈ (៌) , ដូចជា កណ្តុរ, ខ្នុរ, ឆ្នាំកុរ, បង្អុរភ្លៀង, អសុរ; ទុគ៌ត, ទុព៌ល, ទុរ្ភិក្ស, បព៌ត ជាដើម ។ ២ (ន.) សុខុមសត្តមួយប្រភេទ មានស្លាប ខ្លួនសំប៉ែត ជាពួកលោហិតភក្ស ច្រើននៅក្រាញជញ្ជក់ឈាមត្រង់កៀនគល់កន្ទុយគោ ។