វិរាគ

Noun absence of desire or passion, dispassionateness; Nirvana

សំ. បា. (ន.) ការប្រាសចាករាគៈ, ដំណើរអស់តម្រេក; ព្រះនិញ្វន ។ វិរាគចិត្ត (–គៈ–) ចិត្តដែលឥតរាគៈ, ឥតតម្រេក ។ វិរាគធម៌ (–គៈ–) ព្រះនិញ្វន ។ វិរាគភាព (–គៈភាប) ភាពនៃវិរាគធម៌; ភាពជាអ្នកឥតរាគៈ, បែបបទរបស់បុគ្គលអ្នកឥតរាគៈ ។ល។