សំ. បា. (
ន.) (–ហ) ធាតុសាច់រឹងដែលរំលាយសម្រាំងចេញពីរ៉ែហើយ គឺដែក, ស្ពាន់, ទង់ដែង, លង់ហិន, សំរឹទ្ធិ, ទង់ហ្វ៊ា; ... ។ លោហកម្ម ឬ–កិច្ច ការធ្វើលោហៈ, មុខរបរលោហៈ ។ លោហកាន្ត (–កាន-តៈ ឬ–កាន) មេដែក ។ លោហការ ឬ–ការី អ្នកធ្វើលោហៈ, ជាងលោហៈ (មានជាងដែកជាដើម) ; បើស្ត្រីជា លោហការិកា ឬ–ការិនី ។ លោហកុម្ភៈ ឆ្នាំងលោហៈ (មានឆ្នាំងស្ពាន់ជាដើម) ។ លោហកុម្ភី ឈ្មោះនរកមានស្រះលោហៈធំមានទឹកពុះកញ្ជ្រោលជានិច្ច... ។ លោហជាតិ (–ជាត) ជាតិលោហៈ, លោហៈទាំងពួង ។ លោហជាល សំណាញ់ ឬបណ្តាញលោហៈ ។ លោហជិត ពេជ្រ ។ លោហធាតុ ធាតុលោហៈ; រ៉ែលោហៈ ។ លោហនាឡិ (–នាល) នាឡិឬបោយលោហៈ ។ លោហភណ្ឌ (–ភ័ន) របស់ដែលធ្វើដោយលោហៈ ។ លោហភាជនៈ ឬ –ភាជន៍ ភាជនៈលោហៈ ។ លោហម័យ ដែលធ្វើដោយលោហៈ ។ លោហមល (–មៈលៈ ឬ –មល់) មន្ទិលលោហៈ, ច្រែះឬស្នឹមលោហៈ ។ លោហវត្ថុ (–វ័ត-ថុ) វត្ថុដែលធ្វើដោយលោហៈ; ជាតិលោហៈឯង ។ លោហាករ (< លោហ + អាករ “អណ្តូង”) អណ្តូងឬរណ្ដៅរ៉ែលោហៈ ។ល។
Chuon Nath
Noun
metal
