រេច

Adjective to be worn (out), threadbare; to be uneven / chipped / jagged (of an edge); to be deteriorated, battered; to be bare (of a tree); to be cropped short (of grass)

(គុ.) ដែលដាច់របេះខ្លះបន្តិចៗ, ដែលស្ទែះបន្តិចៗ : ឆ្នាំងដីរេចមាត់, សំពត់រេចជាយ ។ រេចរឹល ឬ រឹលរេច ដែលរឹលនៅខ្លីៗ ដុះលូតលាស់មិនរួច : ស្មៅរេចរឹលៗ ព. ប្រ. ដែលហិនហោចចម្រើនមិនរួច : ការងាររេចរឹល, ជំនួញរេចរឹល ។ កិ. វិ. ដែលនៅតែក្នុងទីមួយអស់កាលយូរ : នៅរេចរឹល ។