ប្រាប្តាភិលាភ

Adjective to be lucky, get a lucky break

សំ. បា. (គុ.) (ប្រាប្ត + អភិលាភ; បត្ត + អភិលាភ) ដែលមានលាភដល់ហើយ; សំដៅចំពោះអ្នកមានបុណ្យភ័ព្វសំណាងដែលមើលពុំឃើញស្រាប់តែកុសលចេញមុខផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ជាទីគាប់ចិត្ត ឲ្យដោយពុំបាននឹកស្មានទុកជាមុនថានឹងបានដល់ម្ល៉ឹង : គេជាមនុស្សប្រាប្ដាភិលាភបានចេញរួចផុតពីសភាពទ័លក្រ ។