ចន្លន់

Adverb (to cry out) in alarm, anxiously, in a startled manner; loudly (of screaming in confusion); panic-stricken

(កិ. វិ.) ដែលស្រែកខ្លាំងដោយស្លន់ ឬអាការដូចជាស្លន់ : ស្រែកចន្លន់ ។ ពេជ្រចន្លន់, តន់ចន្លោ ជាឈ្មោះ ពេជ្រ និង តន់ ដែលចាស់ទុំតំណាលថាជាសេនាល្បីល្បាញខាងចម្បាំង ក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ប៉ុន្តែពុំប្រាកដថាក្នុងរជ្ជកាលនៃព្រះរាជាខ្មែរអង្គណាឡើយ ។