ក្បត់

Verb to betray, deceive.

Adjective to be unfaithful

Verb to betray

(កិ.) ធ្វើការដោយឧបាយដោយកលកំបាំង ក្នុងបំណងឲ្យបាត់បង់ខ្លួនអ្នកដទៃ, ឬ អ្នកដែលត្រូវជួយ ត្រូវទំនុកបម្រុង, ពុំនោះធ្វើបំផ្លាញមនុស្សដែលជាមិត្រ : ក្បត់ផែនដី គឺដណ្ដើមយករាជសម្បត្តិ ឬ ចូលសមគំនិតនឹងអ្នកបរទេស នាំគេចូលមកលុកលុយសង្កត់សង្កិនដែន, ប្រទេសរបស់ខ្លួន ។