ទទឹង

Noun width, breadth

Verb to fall / lie across; to block (the way); to oppose, refuse to go along with.

Adjective to be perpendicular / at right angles (to); to be / go against, be opposed to.

Adverb in a thwarting / opposing manner

១ (ន.) ប្រវែងខាងខ្លី, ខាងទំហំ : ផ្ទះនេះមានទទឹង ៨ ម៉ែត្រ បណ្ដោយ ១៦ ម៉ែត្រ ។ ព. ផ្ទ. បណ្ដោយ ។ ២ (កិ.) យល់ទាស់, ជំទាស់, មិនបណ្ដោយតាម, រារាំងពីមុខ : ទទឹងឱវាទ, ទទឹងពាក្យចាស់ ។ ព. សុ. បុ. កុំរាមុខដឹង កុំទទឹងមុខសឹក ។ កិ. វិ. ដែលទើសច្រងាងរាំងពីមុខ : ឈើធំរលំទទឹងផ្លូវ, ដេកទទឹងផ្លូវ ។