ត្រឹប

Noun flooded forest, marsh land; thick mass of floating aquatic plants

Verb (of bees) to suck or gather (nectar); (of birds) to peck (at food); (of an insect) to sting

១ (ន.) ព្រៃអណ្ដែត គឺព្រៃដែលកើតលើទឹក ដោយស្មៅឬត្រាវ, ត្រកៀត, បបុស, ស្បូវ ដុះលើមមោកចក មមោកកំពីងពួយ : កណ្ដាលពោះបឹងនុះមានសុទ្ធតែត្រឹបដុះតាន់ ។ ម. ព. បឿន ផង ។ ២ (កិ.) ជញ្ជក់ក្រេប : កន្លង់ត្រឹបកេសរផ្កា ។