ឱស្ឋ

Noun lips, mouth (

Noun (anatomy) lips; mouth

Noun Mouth (body part) when referring to a monk

សំ. បា. (ន.) (ឱឞ្ឋ; ឱដ្ឋ) រឹមបបូរមាត់, បបូរមាត់ ។ ខ្មែរប្រើថា “មាត់”; ប្រើជា រ. ស. ព្រះឱស្ឋ ។ នួនព្រះឱស្ឋ ក្រមួនមាត់ ។ មួយព្រះឱស្ឋ មួយម៉ាត់ ។ លាន់ព្រះឱស្ឋ លាន់មាត់ ។ល។