ស្លាក់

Verb to choke (e.g. on a bone)

Adjective to be silenced, be unable to speak or reply (in a debate); to cease talking suddenly; to have a catch in one's voice; to be unable to swallow

Noun Datura (kind of plant, Datura Metel, D. stramonium, or D. bojeri, with large red or white trumpet-shaped flowers; the seeds produce a poison which in large doses can kill; in small doses it causes a stupor or kind of madness; the leaves are used to prepare an anti-asthmatic tea)

១ (កិ.) មុតជាប់ឬទើសនៅបំពង់ក លេបមិនចូលទៅ ខាកខ្ជាក់ក៏មិនចេញ : ស្លាក់ឆ្អឹងត្រី ។ ព. ប្រ. គាំងស្ងៀមក្រអឹមព្រោះទាល់ផ្លូវទាល់ដំណើរ : ដាក់តែពីរបីម៉ាត់ទៅ ស្លាក់ស្ដីមិនចេញ ។ ២ (ន.) ឈ្មោះឈើតូច ដើមស្រដៀងនឹងត្រប់ជាឈើពុលបណ្ដាលឲ្យវង្វេងស្មារតី ក្លាយទៅជាឆ្កួតក៏មាន; មាន ២ ប្រភេទគឺ ស្លាក់ក្រហម ស្លាក់ផ្កាក្រហម; ស្លាក់ស ស្លាក់ផ្កា-ស : ពុលស្លាក់ ។ ឆ្កួតស្លាក់ ឆ្កួតព្រោះលេបគ្រាប់ស្លាក់ ។ ស្លាក់ស្លែង ឬ ស្លែងស្លាក់ (ព. ប្រ.) ដែលទ្រគោះបោះបោកឬដែលកំហែងគំហក; សម្ដីស្លាក់ស្លែង ។