ស្មិង

Verb to die.

Adjective to be dead ; to grow stiff / numb

Noun hermit; religious officiant ; (spiritual) medium

សំ.(កិ.) (ឞ្មិង “លះបង់, បោះបង់; ធ្វើព្រងើយ, កន្តើយ, ធ្វើជើយ”) ស្លាប់, ស្លាប់ស្ដូក (ព. សា.) : វាស្មិងទៅហើយ ! វាស្លាប់ទៅហើយ ! ។ តាយស្មឹង ស្លាប់ស្ដូកស្ដឹង ។ ស្មឹងស្មាធិ៍ (ម. ព. ស្មាធិ៍) ។