បា. សំ.(
គុ. ឬ
ន.) (ទលិទ្ទ; ទលិទ្រ) ដែលក្រីក្រទ្រព្យ, ដែលខ្សត់ទ្រព្យ; អ្នកកំសត់, មនុស្សទុគ៌ត : មនុស្សទលិទ្ទ ។ ស្ត្រីជា ទលិទ្ទា ។(
ព. កា.) , ពួកអ្នកទលិទ្ទ គ្នាខំប្រឹងគិត រាវរកឧបាយ ឲ្យមានទ្រព្យធន សម្រាប់ប្រើចាយ នោះខំខ្វល់ខ្វាយ ក៏នៅតែទ័ល ។
ម. ព. ទ័ល ទៀតផង ។
Chuon Nath
Adjective
to be poor; be without property / wealth.