ចន្ទោល

Noun decorative upturned end of the shaft of an oxcart or of a plow beam [plate 3]

(ន.) ឈើមានសណ្ឋាន-ង តភ្ជាប់នឹងក្បាលក្រពើរទេះ សម្រាប់ចងខ្សែទាញមកចងភ្ជាប់នឹងកន្លុះគោ, ក្របី; ខ្សែដែលចងនោះ ហៅថា ខ្សែចន្ទោល តាមចន្ទោលរទេះនោះដែរ ។