ឱសថ

Noun medicine, remedy, drug, medication

Noun medicine; drug

បា. ;សំ. (ន.) (ឱសថ ឬ ឱសធ; ឱឞធ) ថ្នាំរម្ងាប់រោគ, ថ្នាំបំបាត់រោគ (ពាក្យសម្រាប់ប្រើចំពោះឥស្សរជន) : ខ្ញុំប្របាទម្ចាស់យកឱសថមកជូនព្រះតេជព្រះគុណ ។ រ. ស. ព្រះឱសថ ។ ប្រើជា ឱសធ ឬ ឱសធៈ ក៏បាន អ. ថ. –សៈថៈ ឬ –សៈធៈ, ដូចជា ឱសថកម្ម ឬ ឱសធ– ការធ្វើឬផ្សំថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ ក្រុមឱសថកម្ម ក្រុមពេទ្យអ្នកផ្សំថ្នាំឬអ្នកឲ្យថ្នាំ ។ ឱសថការី គ្រូពេទ្យអ្នកផ្សំឱសថ; អ្នកប្រកបមុខរបរលក់ឱសថដែលគេផ្សំរួចស្រេចស្រាប់ (ឥត្ថី. ឱសថការិនី) ។ ឱសថដ្ឋាន (អោសៈថាត់-ឋាន) ឬ–ស្ថាន (អោសៈថ័ស-ស្ថាន) ទីកន្លែងឬផ្ទះលក់ឱសថ; កន្លែងផ្សំឱសថ ។ ឱសថមន្ទីរ ឬ ឱសធ– ផ្ទះលក់ថ្នាំរម្ងាប់រោគ ។ ឱសថាល័យ (–សៈថាល៉ៃ) មន្ទីរពេទ្យសាធារណៈសម្រាប់ពិនិត្យអាការរោគ, ចែកថ្នាំសង្កូវ ឬ ព្យាបាលរោគឲ្យបណ្ដាជនទួទៅ : ឱសថាល័យព្រះអង្គឌួង ។ ឱសថូបករណ៍ ឧបករណ៍សម្រាប់ផ្សំធ្វើឱសថ, រុក្ខជាតិដែលគេយកមកផ្សំថ្នាំសង្កូវ ។ល។