អធិគត

Adjective to be successful, to have achieved / performed / accomplished something

សំ. បា.(គុ.) ដែលបានដល់ហើយ; ដែលបានស្រេចហើយ; ដែលស្រេចហើយ; ដែលបានលុះឬបានត្រាស់ដឹងហើយ ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អៈធិគៈតៈ, ដូចជា អធិគតកម្ម អំពើឬកិច្ចការដែលសម្រេចហើយ, ដែលធ្វើរួចស្រេចហើយ ។ អធិគតធម៌ ធម៌ដែលគេបានលុះហើយឬធម៌ដែលគេចេះស្រេចហើយ ។ អធិគតវិជ្ជា ឬ–វិទ្យា វិជ្ជាដែលគេរៀនចេះហើយ ។ អធិគតសិល្ប សិល្បដែលគេបានសិក្សាស្រេចហើយ ។ល។