សាវក

Noun pupil, disciple, follower, apostle

បា. សំ. (ន.) (សាវក; ឝ្រាវក) អ្នកស្ដាប់, អ្នកស្ដាប់ឱវាទ; សិស្សស្ដាប់ឱវាទ : សាវ័កព្រះពុទ្ធ, សង្ឃសាវ័កព្រះភគវ័ត, សាវ័កនិគ្រន្ថ (ប្រើជា ស្រាវក ឬ ស្រាវ័ក ក៏បាន; បើស្ត្រីជា សាវិកា ឬ ស្រាវិកា) ។