ពិទ្យាធរ

Noun learned person.

Noun class of inferior deities who dwell in the Himalayas and possess magical powers. (

សំ. បា. (ន.) (វិទ្យាធរ; វិជ្ជាធរ) អ្នកទ្រទ្រង់វិជ្ជា; ភូតពួកមួយអាស្រ័យនៅនាហិមវន្តប្រទេស មានវិជ្ជាអាចឲ្យសម្រេចប្រយោជន៍បាន; បើស្ត្រីហៅថា ពិទ្យាធារិណី ឬ វិជ្ជាធារិណី (មានតំណាលតែក្នុងគម្ពីរដីការ) ។