ពាយព្យ

សំ. បា. ក្ល. (ន.) ឈ្មោះទិសតូចមួយប៉ែកនៅត្រង់ចន្លោះទិសបស្ចិមនិងទិសឧត្តរ : ទិសពាយព្យ ឬ ពាយ័ព្យ (ទិស និង ទិសានុទិស ផង) ។